Z nami odchudzał się będzie dziekan wydziału wychowania fizycznego na poznańskiej Akademii Wychowania Fizycznego dr hab. Jacek Lewandowski. - Szewc bez butów chodzi. Gdybym był praktykiem, nie miałbym tego problemu. A tak to cieszę się, kiedy mogę założyć czarną togę, która doskonale tuszuje moje krągłości - śmieje się dziekan i przyznaje, że od lat się nie ważył, ale szacuje swój ciężar na "około 120 kilogramów". Przyczyny: m.in. złe odżywianie: - Jadam dwa razy dziennie - przyznaje się. Ale dziekan jest pełen dobrej woli i zapowiada, że nie tylko podejmie forsujące ćwiczenia fizyczne, ale i zorganizuje zbiorowe zajęcia dla całej drużyny.

Drugim VIP-em jest Michał Tomczak, radny PO. - Waga rosła mi wraz ze stażem w radzie miasta - wspomina Tomczak, radny trzeciej kadencji. - Jeszcze w 1998 roku ważyłem około 80 kilogramów, dziś - już 106. Powód? Głównie nieregularne odżywanie - w ciągu dnia nie mam za bardzo czasu na normalne posiłki, śniadań nie jadam. A najwięcej jem dopiero po 21 - opowiada. Dieta radnemu na razie do gustu nie przypadła: - Muszę porozmawiać z dietetyczką w sprawie kawy. W poniedziałek musiałem wstać o 5 rano, by być na spotkaniu o 7. Bez kawy rady nie dam!

Kłopoty mogą też być z właściwym rozplanowaniem posiłków - zdaniem dietetyka należy jeść co 3-4 godziny, a największe powinno być śniadanie. - Ja mam na śniadanie płatki. Na śniadanie? Płatki to owszem, chętnie zjem, ale wieczorkiem z kubkiem mleka! - mówi Tomczak.

Z nimi odchudza się siódemka naszych Czytelników. Ostre tempo od początku narzuciły sobie panie Beata Bulczyńska (BMI 31,2) i Anna Stachowiak (BMI 33,3). - Już byłyśmy cztery razy na siłowni. Umawiamy się co rano i ćwiczymy zgodnie z zaleceniami trenera, wczoraj ledwie się ruszałam! - śmieje się pani Anna. Panie poznały się w poniedziałek podczas naszej sesji zdjęciowej. Pani Anna wysiłek fizyczny lubi - chodzi dwa razy w tygodniu na basen, ale mimo to waga jakoś nie chciała drgnąć. Przeszła też ostatnio depresję, ale endorfiny, które wydzielają się podczas wysiłku fizycznego i lepsza sylwetka dzięki diecie, powinny poprawić jej zdrowie.

Pani Beata też chciałaby dzięki diecie odzyskać nie tylko dawną figurę, ale i pewność siebie. - Kiedyś ważyłam 57 kilogramów. Niestety, siedzący tryb życia i nieregularne odżywanie zrobiły swoje. Lubię też słodycze - wyznała.

Pan Iwo Bartkowski (110 kg) przez lato chce zrzucić do 12 kilo. - Mam cudownego 6-letniego syna, dla którego najważniejszy jest ruch. Niestety, zaczynam za nim nie nadążać. Mam nadciśnienie. Lekarz ma na to jedną radę: mówi - schudnij. A ja wciąż tyję - opowiada pan Iwo, którego w odchudzaniu dzielnie wspiera rodzina.

Pani Magdalena Jakubowska (BMI 29,7) przewiduje kłopoty. - Nie mam co liczyć, że znikną smakołyki z lodówki, że na stole nie będą leżały słodycze - śmieje się. Z nadwagą zmaga się od zawsze, ale najgorsze były dla niej ostatnie lata, kiedy przybrała ok. 7 kilogramów. Na diecie udało się jej już schudnąć 10 kilogramów, ale wszystkie zdążyły wrócić... - Pamiętam jednak, jak dobrze się wówczas czułam. Ale wtedy byłam zakochana i chciałam być piękna dla Niego. A teraz ten Ktoś jest już zdobyty i muszę go zatrzymać! - opowiada.

Pani Joanna Wieczorek (BMI 31,9) za nadwagę obwinia siedzący tryb życia: - Pracuje za biurkiem od 21. roku życia i niestety nie sprzyja to zdrowiu - martwi się. Pan Michał Zduniak, kolejny uczestnik naszej akcji, odchudzanie na własną rękę zaczął już 2,5 miesiąca temu. Efekty są - ze 113 kg zjechał do 97. Pomogła dieta i jazda rowerem. Do prawidłowej wagi zostało mu jednak jeszcze 14 kg które chce zrzucić z nami. Z nami jest też pan Piotr Michalski, który przy słusznym wzroście 190 cm może pochwalić się równie słuszną wagą 150 kg. Pan Piotr stosował już różne diety, niestety z marnym skutkiem. Wierzy, że teraz mu się uda.

Dziesiątym uczestnikiem akcji jest wyżej podpisana dziennikarka "Gazety". To mój piąty miesiąc odchudzania. Zrzuciłam już 14,6 kg, ale chcę jeszcze pozbyć się sześciu. Teraz jednak waga nie spada już tak szybko jak na początku, zresztą motywacja maleje i coraz częściej zdarza się mi zjeść normalną kolację czy obiad. Wciąż jednak staram się gotować zgodnie z przykazaniami dietetyka z Vitalii i taszczę do pracy pojemniki z obiadem

Moje odczucia

Nie zaraziłem się Pilatesem po pierwszych zajęciach ale też w żaden sposób nie zniechęciłem się do tych ćwiczeń. Sposób w jaki odczuwałem mięśnie brzucha ale także pozostałych części ciała pokazuje jak wiele jest jeszcze do zrobienia. Ciągłe pilnowanie odpowiedniej postawy i napięcia mięśni sprawia, że zaczynamy o niej więcej myśleć. Nawet dziś w pracy staram się myśleć o położeniu miednicy, głowy i łopatek. Właśnie dlatego będę od czasu do czasu wpadał na zajęcia. Te ćwiczenia bardzo przydadzą się osobom odchudzającym się. Trzeba pamiętać, że gubiąc kilogramy zmienia nam się rozłożenie ciężaru, balans ciała, środek ciężkości przez co mięśnie potrzebują trochę wsparcia. Dlatego w zestawach ćwiczeń dla odchudzających tak wiele uwagi poświęca się mięśniom grzbietu i brzucha i z tego samego powodu Pilates będzie bardzo przydatny.

Ważne i przydatne

Zajęcia trwały godzinkę. Standardowo już ćwiczenia odbywały się na matach i na boso (lub w skarpetkach). Dowiedziałem się, że część zajęć odbywa się w wykorzystaniem piłek (tak, tak, takich samych jak ta z której spadłem na stretchingu). Oczywiście przyda się ręczniczek choć ja ze wszystkich zajęć na których miałem okazję być do tej pory -najmniej spociłem się właśnie na Pilatesie.